autor: Fojerman
http://www.fojerman.pl
Ślónsku ty nosz czorny, co nóm wóngel dowosz,
choć tela ciyrpiynio sztyjc od nos doznowosz,
ziymia ci przisypoł kożuch hołdów gruby,
luft ci zatruwajóm te huty i gruby.
Wybocz ty móm, Ślónsku, nasza niygodziwość.
dej nóm lepszy siyły, by sie to zmiyniyło,
by my w kóńcu zaczli dbać o nasze skarby,
żeby my odkryli twoji piykne barwy.
Jest przeca na Ślónsku, w Rudach, pałac stary,
kaj żyli Cystersi. Jest Pszów, sóm Piekary,
kaj na kalawryjskim wzgórzu Panna Świynto
nad nami doglóndo i dycko pamiynto.
A tam, kónsek dali, na opolskij ziymi
świynto Anna czuwo nad nami grzesznymi.
Sóm na Śloósku lasy, piykne krajobrazy,
sóm rzyki, jeziora...Alech sie rozmarzył.
A te stare miasta, piykne familoki,
przi nich te chlywiki, inksze króliczoki.
To sóm przeca perły, o kerych trza godać,
szanować, odnowiać, potómnym zachować,
żeby nasze wnuki tyż coś z tego miały,
żeby tyż uroki te, Ślónska, poznały.
Trza nóm tyż przekónać do Ślónska przibyszy
ze wschodu, z północy. Niych kożdy usłyszy
naszo piykno godka, kultura niych pozno.
Jak im pokożymy, to wtedy tyż możno
lepszy nos zrozumióm, ślónsko specyfika,
niy bydóm sie sami we blokach zamykać.
Przeca niy je ważne, kto prziszoł i skónd,
bele ón pokochoł nasz przepiykny Ślónsk.
Sóm jeszcze inksze skarby na tyj ziymi,
o kerych niy pisza. Wszystkich tu wymiynić
niy dóm przeca rady, bo jo na Wos licza,
że kożdy tyż zacznie przedstawiać oblicza
swojij Ojcowizny, swojich strón rodzinnych,
od dzisiej na nowo, w barwach lepszych, innych.
Gruby wszyscy znajóm, o hołdach słyszeli,
ale lepszy bydzie, tak myśla, jeżeli
pokożymy tyn Ślónsk, te nasze zwyczaje.
Niych wiedzóm jak Ślónzok Ojcowiżnie przaje.
Swoji prziwiónzani niych kożdy pokoże,
jak razym ruszymy, wtedy to pómoże.
Tóż pokożcie wszystkim TY Babo, TY Chopie,
jak Ślónzok u siebie miyszko w tyj Europie.